Gdy już zapada decyzja o rozwodzie, kolejną kwestią nad którą małżonkowie zwykle się zastanawiają jest to, czy wnosić o rozwód z orzekaniem czy też bez orzekania o winie. Orzeczenie winy w wyroku rozwodowym ma ten skutek, że jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

Ponadto, małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, a więc gdy rozwód został orzeczony np. z winy obydwóch stron, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Orzeczenie winy w wyroku rozwodowym bezpośrednio kształtuje więc obowiązek alimentacyjny pomiędzy byłymi małżonkami w przyszłości i nie rzadko właśnie z tego powodu w procesie rozwodowym jest ustalana wina w rozkładzie pożycia.

Równie często jednak, żądanie ustalenia winy podczas rozwodu podyktowane jest swego rodzaju zemstą, chęcią ukarania małżonka, który wniósł pozew rozwodowy, niezależnie jednakże od tego z jakiego powodu w wyroku rozwodowym ma zostać zawarte orzeczenie o winie, pamiętać należy, że rozwód z orzekaniem o winie nie zawsze będzie „opłacalny”.

Na gruncie obowiązujących przepisów regulujących kwestię rozwodu, nie istnieje rozróżnienie na winę większą i winę mniejszą w rozkładzie pożycia, co oznacza, że w sytuacji, gdy sąd dopatrzy się choćby najmniejszej winy po stronie małżonka, który wystąpił o wydanie wyroku rozwodowego z winy współmałżonka, wówczas zostanie wydany wyrok rozwodowy z winy obydwóch stron, zatem żądając orzeczenia o winie należy mieć na względzie, iż współwinnym rozkładu pożycia może zostać wskazany małżonek, który takie żądanie wysunął.

Rozwód z orzekaniem o winie niewątpliwie będzie więc uzasadniony, gdy po stronie drugiego małżonka wina w rozkładzie pożycia jest ewidentna, a więc np. gdy współmałżonek rozpoczął nowy związek, nadużywa alkoholu, narkotyków i nie chce skorzystać z dostępnych form pomocy walki z nałogiem bądź gdy stosuje przemoc. Orzeczenie rozwodu z winy współmałżonka w sytuacji, gdy małżonek ten nie pracuje i prowadzi hulaszczy tryb życia jest o tyle wskazane, że jeśli małżonek ten zostanie uznany za wyłącznie winnego, wówczas wobec małżonka niewinnego nie powstanie względem niego obowiązek alimentacji, nawet jeżeli współmałżonek popadnie w niedostatek.

Wyłączna wina w wyroku rozwodowym może więc uchronić małżonka przed późniejszymi roszczeniami ze strony byłego małżonka. W kontekście powyższego pamiętać oczywiście należy, iż żeby winę w wyroku rozwodowym przypisać współmałżonkowi, w trakcie procesu trzeba wykazać, że jego naganne zachowanie doprowadziło do ustania pomiędzy stronami więzi małżeńskich, a więc do rozpadu małżeństwa. Nie będzie zatem uzasadnione żądanie rozwodu z winy małżonka, który zdradza, jeżeli o tej zdradzie współmałżonek już wcześniej wiedział i mimo to strony wspólne pożycie kontynuowały, gdyż małżonek zdradę wybaczył. Pomiędzy zawinionym zachowaniem małżonka, a rozpadem małżeństwa i decyzją o rozwodzie musi istnieć związek przyczynowy, który następnie musi zostać w sądzie wykazany.

Postępowanie rozwodowe bez orzekania o winie z reguły trwa zdecydowanie krócej niż proces podczas, którego wina jest ustalana, jednakże czas trwania postępowania nie powinien determinować decyzji o tym czy żądać ustalenia winy. Dodatkowym argumentem przemawiającym za rozwodem z orzekaniem o winie jest bowiem również znaczna dysproporcja pomiędzy małżonkami w posiadanym majątku i osiąganych dochodach. Jeśli np. o rozwód wystąpił mąż, który dobrze zarabia, jednakże to on stosował przemoc wobec rodziny, zaś żona będąca ofiarą nie pracowała zawodowo, gdyż zajmowała się domem i dziećmi, wówczas rozwód orzeczony z wyłącznej winy męża pozwoli jej ubiegać się o alimenty w szerszym zakresie, a więc nie tylko gdy popadnie w niedostatek, lecz także wtedy, gdy po rozwodzie pogorszy się jej sytuacja materialna.

Zaniechanie orzekania o winie nie powinno więc być podyktowane obawą przed długim procesem czy współmałżonkiem, lecz powinno nastąpić wtedy, gdy każdy z małżonków ma co nieco na sumieniu bądź gdy brak jest podstaw do przypisania winy współmałżonkowi, a żądanie orzekania o winie jest jedynie chęcią zemsty i zaspokojenia urażonych ambicji.

Kiedy wystąpić o rozwód z orzekaniem o winie?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *