Bardzo często osoba stosująca przemoc domową wobec najbliższych uważa, że jest bezkarna i praktycznie nietykalna, zaś ofiara zwykle nie ma odwagi, a czasem również niezbędnych informacji, żeby wyrwać się z takiej relacji. Prawo jednakże szczególnie chroni osoby dotknięte przemocą w rodzinie udzielając takim osobom m.in. bezpłatnej pomocy psychologicznej, medycznej, jak również zapewnia im bezpieczne schronienie w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie.

Warto jednakże wiedzieć, że ofiara przemocy domowej wcale nie musi uciekać przed swoim oprawcą i wyprowadzać się ze wspólnego mieszkania, gdyż obecnie obowiązujące przepisy umożliwiają usunięcie z mieszkania sprawcy przemocy domowej na kilka sposobów.

Obowiązek opuszczenia mieszkania przez sprawcę przemocy domowej może zostać przede wszystkim orzeczony w oparciu o przepisy ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Zgodnie bowiem z powołaną ustawą, jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania. Wniosek z żądaniem eksmisji wobec osoby stosującej przemoc rozpoznaje właściwy sąd cywilny, w postępowaniu nieprocesowym, dlatego zamiast z pozwem występujemy wówczas z wnioskiem, stronami postępowania zaś są wnioskodawca i uczestnik, a nie powód i pozwany.

Postanowienie w przedmiocie eksmisji zapada po przeprowadzeniu przez sąd rozprawy, która powinna się odbyć w terminie jednego miesiąca od dnia wpływu wniosku. Pamiętać oczywiście należy, iż wniosek w którym strona domaga się dokonania eksmisji powinien uzasadniać wnoszone żądanie, a więc należy w nim przytoczyć wszelkie okoliczności świadczące o stosowaniu przemocy oraz powołać odpowiednie dowody.

Dowodami w przypadku takiego postępowania mogą więc być notatki z interwencji policji wzywanej w związku ze stosowaniem przemocy domowej, wyrok karny za stosowanie przemocy, jeżeli takowy został wydany wobec osoby dopuszczającej się przemocy, czy zeznania świadków mających wiedzę, iż do przemocy domowej dochodziło. Postanowienie wydane przez sąd w przedmiocie eksmisji staje się wykonalne z chwilą ogłoszenia, nie trzeba więc czekać z eksmisją, aż do jego uprawomocnienia się, co stanowi odstępstwo od zasad ogólnie obowiązujących na gruncie Kodeksu postępowania cywilnego. Ponadto, może być ono zmienione lub uchylone w razie zmiany okoliczności.

Kolejnym sposobem usunięcia z mieszkania sprawcy przemocy domowej jest domaganie się eksmisji takiej osoby podczas postępowania rozwodowego. Zgodnie bowiem z regulacjami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Jeśli więc do rozpadu małżeństwa i rozwodu doszło z powodu stosowania przez jednego z małżonków przemocy domowej, wówczas, jeżeli po rozwodzie małżonkowie nadal mieliby wspólnie dzielić mieszkanie, małżonek będący ofiarą przemocy powinien wnosić o eksmisję drugiego małżonka.

Pamiętać oczywiście należy, iż w tym przypadku stosowanie przemocy również należy udowodnić, należy więc na tę okoliczność przedstawić odpowiednie dowody. Istotne również jest, że sąd nie orzeknie eksmisji w wyroku rozwodowym w przypadku, gdy prawo do lokalu stanowi odrębny majątek sprawcy przemocy, a więc wówczas, gdy małżonkowi takiemu przysługuje np. lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, stanowiące jego majątek osobisty, bądź gdy lokal został nabyty przed zawarciem związku małżeńskiego.

Nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym może ponadto zostać orzeczony również po przeprowadzeniu postępowania karnego, gdyż jest to jeden ze środków karnych przewidzianych w Kodeksie karnym. Nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym orzeka się w latach, na okres od roku do lat 10. Realizacja nakazu opuszczenia lokalu ma zgodnie z obowiązującymi przepisami charakter jednorazowy, jednakże i tak konieczne jest określenie okresu obowiązywania tego nakazu, oznacza to bowiem jednocześnie niemożność ponownego wprowadzenia się do lokalu przez wyznaczony okres.

Kancelaria Adwokacka adwokat Jacek Sosnowski świadczy pomoc prawną na terenie Katowic, Gliwic oraz Warszawy oraz okolicznych miast – KONTAKT

Usunięcie z mieszkania sprawcy przemocy domowej

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *